Sunday, 11 June 2017

Safe Place

Έτυχέν σας ποττέ να κλείσετε τους οφθαλμούς, να χαλαρώσετε πολλά - στυλ αυτοϋπνωσης, μετιτέιshια τζιαι ξέρω 'γω, ή να 'στε πίττα (που ό,τι πράμαν θέλετε); Είμαι σίουρη καταλάβετε τί εννοώ! Οξά; Τέλος πάντων. Τί σας έρκεται πρώτα στον νού, εκτός που τες έννοιες σας τζαι τα προβλήματα της ημέρας, της εφτομάδας, του μήνα, του χρόνου, της ζωής σας ολόκληρης;

Εγώ πολλά συχνά πάω στο "safe place" μου τζιαι νιώθω πολλά ωραία: χαρούμενη, ανάλαφρη, "αππωμένη" σαν το μωρό, χαλαρή, νιώθω ασφάλεια!
Πέραν του ωραίου σκηνικού που φτιάχνει ο νούς μου με ούλλες μου τες αισθήσεις να δουλεύκουν θκυό φορές, εμφανίζουνταί μου πολλά συχνά κάποια πρόσωπα, που άμα είμαι γυρόν τους νιώθω τούτα τα συναισθήματα, που καταλήγω στο συμπέρασμα πως μαζί τους ήμουν ή είμαι ο εαυτός μου. Ιδίως τελευταίως, βλέπω συγκεκριμένα πρόσωπα πολλά συχνά.

Κάποιοι έχουμεν λλίους φίλους τζιαι καλούς, κάποιοι έχουμεν πολλούς, κάποιοι έχουμεν συγγένεια με τα άτομα που εν πολλά κοντά μας ή ερωτική σχέση κ.λ.π.  Οι καταστάσεις, οι συνθήκες, ο ρυθμός ζωής μας, οι χαρακτήρες μας, οι συνήθειές μας, οι εμπειρίες μας, οι διαφορές μας, οι απαιτήσεις που έχουν από εμάς, συχνά δημιουργούν μας εντάσεις ή άγχος όταν είμαστε μαζί τους. Εν σημαίνει πως εν μας αγαπούν ή εν τους αγαπούμεν, αλλά σίουρα κάποια άτομα του περίγυρού μας προκαλούν συχνά και αρνητικά συναισθήματα, που απλά τα παλεύουμε ή τα αποδεχόμαστε ή τα καταπιέζουμε για να περνάμε όλοι καλά. Συμβαίνει, εν φυσιολογικό.

Υπάρχουν τζιαι τζιείντα άτομα που απλά άμα είσαι μαζί τους "ξεφεύγεις", ησυχάζεις, ηρεμάς. Χωρίς να σημαίνει ότι τα άλλα άτομα γύρω σου εν τα αγαπάς, εν τα νοιάζεσαι, εν τα χρειάζεσαι ή εν λιγότερο σημαντικά.

Τα δικά μου άτομα που με παίρνουν στο "safe place" μου ή εμφανίζουνται τζιαμέ τελευταίως ή πολλά συχνά εν τούτα:
Η αδελφική μου φίλη μου στην Αθήνα με το μωρό της: Τούτο το πλάσμα σημαίνει πολλά για μένα. Μόνο το πρόσωπό της το αγγελικό, το καθαρό, το φωτεινό, το πανέμορφο τζιαι τα μμάθκια της που σε θωρούν κέντρο, κάμνουν σε απλά να ηρεμάς τζιαι να θέλεις να ππέσεις στα πόθκια της όπως το μωρό στην ποθκιά της γιαγιάς, για να ακούσει παραμύθκια. Εν η σοφή μου! Ποττέ της εν με έκρινε για τίποτε, μόνο ακούει με, συμβουλεύκει με, αστειεύκει με, μαθαίνει μου πράματα για τη ζωή. Ποττέ εν με έκαμε να νιώσω άβολα για τίποτε. Ποττέ εν με κακοφάνησεν. Ποττέ εν εμαλλώσαμεν στα 15 χρόνια φιλίας μας. Ποττέ εν εσυζητήσαμεν έντονα. Ποττέ εν μου πε τί να κάμω ή να κρίνει τες πράξεις μου, τες επιλογές μου, τις αποφάσεις μου. Έχουμε κοινές "αγάπες" τζιαι ποττέ εν υπήρξεν ο παραμικρός ανταγωνισμός, αλλά εντάξει, εν 10 έτη φωτός ανώττερη μου τζιαι εν με ενοχλεί τούτο. Θαυμάζω την. Διά μου ιδέες τζιαι κουρτίζει με να τες υλοποιώ, χωρίς ανταλλάγματα τζιαι βοηθά με τζιαι πουπάνω. Πάντα στηρίζει τζιαι βοηθά η μια την άλλην σε ούλλα. Εν το άτομο που εννα μιλήσω μαζί του για τα πάντα ανα πάσα στιγμή. Άμα λυγίσω, θα λυγίσω μπροστά της τζιαι θα με παρηγορήσει όπως θέλω. Θα με στήσει στα πόθκια μου, χωρίς να με κάμει να ντραπώ για την πτώση μου.  Πάντα οι στιγμές που περνούμε μαζί εν εντόνα ωραίες. Εν μάνα τζιαι εν το πρότυπό μου, σε ούλλα! Λείπει μου συνέχεια. Εν τη θωρώ συχνά, αλλά μιλούμε σχεδόν καθημερινά.

Η φίλη μου "δώρο" από την εξ Αθηνών! Εγνώρισέν μου την για να κάμνει η μια παρέα της άλλης πριν φύει να μας αφήκει στα κρύα του λουτρού. Ήταν το πιο καλό δώρο που μου κάμαν. Καμιά ανασφάλεια τζιαι καμιά ζήλεια πως θα χάσει τη σχέση που είshιεν μαζί μας. Αντιθέτως, ο δεσμός των τριών χάριτων εν απίστευτος τζιαι η σχέση που έχουμε η μια με την άλλην individually εν απλά μαγική! Το μμάτι σας στον κώλο σας πμαϊδεγουέις - για όποιον τολμήσει να μας αμμαθκιάσει. Με τούτην τη φίλη "δώρο", έχουμε πάααρα πολλά κοινά σε ούλλα τα πράματα σχεδόν. Να πιάσω τη μουσική, το στύλ, τα ενδιαφέροντα,τις ασχολίες μας... εν σαννα τζιαι ήβρα το άλλο μου μισό σε θυληκό. Εν εμαλλώσαμεν ποττέ, ούτε καν να διαφωνήσουμεν στα τόσα χρόνια φιλίας. Πιθανόν ανταγωνισμός μεταξύ μας, φαίνεται μεγάλο αστείο τζιαι σαχλό. Εν έπαιξεν ποττέ. Το δέσιμο με τούτην τη ψυshήν εν τόσο φυσικό. Μοιραζούμαστε τζιαι πολλά παλαβά πράματα μαζί τζιαι εν ωραία. Εν ο άνθρωπος που εν θα με κρίνει ποττέ! Εννα με συμβουλεύσει αλλά εν θα μου πει ποττέ τί πρέπει να κάμω τζιαι τί όι. Εν έshιει "πρέπει" μαζί της. Αλλά εννα μου σταθεί, Εννα με μάθει πράματα που εν ήξερα τζιαι θα με στηρίξει σε ούλλα τα μεγαλεπίβολα σχέδιά μου. Μαζί της είμαι ο εαυτός μου εντελώς, εν χρειάζεται να κουλιάσω τί εννα πώ τζιαι τί εννα αισθανθώ, απλά καταλάβει με τζιαι καταλάβω την. Κάποτε εν χρειάζεται να μιλήσουμεν καν, με τηλεπάθεια ή ένα σήκωμα του φρυθκιού επικοινωνούμεν. Τζιαι ξέρω, έχουμε ακόμα πολλά να ζήσουμε μαζί...

Τα τέσσερά μου αδέρφκια... εμεγαλώσαμεν μαζί, αλλά εν αναγκαστήκαμεν να είμαστε κολλητοί τζιαι αχώριστοι. Εν η φάση: κλαίει τζιαι υποφέρει ο ένας, κλαίν ούλλοι μαζί. Είμαστε το τέλειο group therapy. Συμβουλευκούμαστεν ο ένας τον άλλον, ξέρουμεν σχεδόν τα πάντα ο ένας για τον άλλον (τζιαι εν ηξέρω αν εν πάντα καλό τούτο), κάμνουμεν απίστευτες βλακείες μαζί, διασκεδάζουμε μαζί, μαλλώνουμε μαζί - ακόμα (που ήμασταν μιtchιοί εδερτήκαμεν μαζί ουκ ολίγες φορές), shιέζουμεν μαζί - εν η φάση που ο άλλος απλά στέκεται, παίρνει τη βρώμα αλλά εν πιο σημαντικό να πει τζιείνο που θέλει γιατί βιάζεται για γκομενοδουλειά τζιαι μετά ζητάς του να σου ποταβρίσει το κωλόχαρτο (;) - I know, γραφικότατο αλλά it's true! Τηλεπάθεια που το μίλι.... "χτυπάς εσύ, πονάω εγώ" (τζιείντο πράμα). Εν μπορώ να σας περιγράψω τη σχέση που έχουμε μεταξύ μας τζιαι individually, εσυγκινήθηκα!

Πιο τζιεί στο "safe place", ο μακαρίτης ο παππούς μου τζιαι η μακαρίτισσα η θεία μου. Η θεία μου μιτσοκαμμά μου τζιαι διά μου την εντύπωση πως με στηρίζει για ούλλες τες επιλογές μου τζιαι τον τρόπο ζωής μου τζιαι πως εν καλά τζιαμέ που επήεν. Εν λαμπερή πολλά τζιαι δείχνει γαλήνια, ήρεμη, ότι εβαρέθηκεν τα ούλλα τζιαι ούλλους τζιαι τωρά ησύχασεν. Τζιαι ο παππούς μου μάshιεται να μου γύρει ζηβανίαν, ψηλώνει τη μαγκούρα του τζιαι θυμώνει μου χαριτωμένα: "Γιατί εσταμάτησες να παίζεις μουσική; Λάθος σου!". Αλλά στα μμάθκια του να θωρώ τον θαυμασμό στο δικό μου ασήμαντο πρόσωπο για ούλλα: για το μπόι μου, την εμφάνισή μου, την εξυπνάδα μου, τες επιλογές μου, να μου θυμίζει ότι είμαι ένα ελεύθερο πνεύμα, όπως τζιείνον, που θα ζήσει πραγματικά! Τζιαι μπλέκει μου γιασεμιά τζιαι μουσκομυρίζει ο τόπος. Λείπουν μου τζιαι οι θκυό πολλά... αλλά είμαι εντάξει που εφύαν!

Η μια μου από τες πολλές μου τες κουμέρες. Η φιγούρα της λεπτεπίλεπτη τζιαι πανέμορφη σαν τες νεράιδες των παραμυθκιών. Αφήνει με να ονειρεύκουμαι τζιαι να ονειροπολώ, χωρίς να με προσγειώνει απότομα. Περνούμε ανέμελα μαζί. Έχουμε μια κοινή "αγάπη" τζιαι εν ανταγωνιζούμαστε, αντιθέτως στηρίζει τζιαι κουντά η μια την άλλην. Ανταλλάσσουμεν ρούχα τζιαι καλλυντικά. Άμα φκαίνουμε είμαστε Sex and The City, αλλά εγώ είμαι η Samantha. Κρίνει τες επιλογές μου κάποτε ή τους ανθρώπους γύρω μου που εν πάει, αλλά εν μου προκαλεί άγχος. Ξυπνά μου τον ρομαντισμό, που ξιάννω πολλά συχνά τζιαι κάμνει με να καταλάβω ότι χρειάζομαί τον μέσα - μέσα. Στα δύσκολα, εν πάντα τζιαμέ σαν την καλή νεράιδα τζιαι θα μου έβρει λύσεις αψε-σβήσε.

Η καρμική μου φίλη, η πουτταρέλλα! Αν ήμουν άντρας ήταν να την έβαλλα που κάτω. Εν την ηξέρω πολλύ τζιαιρό, αλλά εν η φίλη που θα με κάτσει κάτω τζιαι θα μου πει τα πράματα με το όνομά τους τζιαι αν μ'αρέσκουν! Αλλά επίσης εν θα με κρίνει, ούτε θα μου πει τί να κάμω. Εν η φίλη που μαζί της θα ξετιμάσω, θα γελάσω, θα ξεφτιλιστώ, θα διασκεδάσω, θα "πουρρου-πούρρου" ώσπου να πριστεί, θα είμαστε παναϋρκα, ξυπνά μου το Λεμεσιανίτικό μου. Επίσης εν η φίλη σύμβουλος εμφάνισης, έshιει δοκτοράτον, τζιαι εν ο άνθρωπος που εννα μου θυμίσει ότι εν καλά να σάζουμαι λλίον παραπάνω άμα πρέπει τζιαι να προσέχω τον εαυτό μου παραπάνω. Τζιαι εν νιώθω καθόλου άβολα μαζί της ποττέ. Ό,τι κάμνει για μένα, κάμνει το με αγάπη. Αρέσκει μου ο τρόπος που νοιάζεται τζιαι που με θέλει να είμαι πραγματικά καλά. Νιώθω ο εαυτός μου τζιαι περνώ ξέφρενα ωραία μαζί της. Νιώθω πως χρειάζεται η μια την άλλη.

Εν ο άνθρωπος γρίφος, που εν γνωρίζω καλά, αλλά νιώθω να τον εγνώριζα που πάντα. Εν έshιει απαιτήσεις που μένα, ούτε τίποτε χειροπιαστό να μου προσφέρει, αλλά μαθαίνει μου πράματα συνέχεια. Εν σαννα τζιαι προσφέρει μου μιαν αγκαλιά γεμάτη περιπέτεια τζιαι μετά πιάνει μου την πίσω, γιατί εν θέλει να εν το "safe place" μου, αλλά μια πινελιά. Τζιαι τούτο προκαλεί μου έντονα συναισθήματα, αλλά τζιαι ηρεμία ταυτόχρονα. Συνέχεια τροφή για σκέψη, παρόμοιες ιδέες τζιαι ιδεολογίες, συζητήσεις, χημεία μαγνητική ανθρώπων, καθοδήγηση. Εν τον θωρώ συχνά. Λείπει μου. Πιστεύκω πως μαζί θα μπορούσαμε να σώσουμε τον κόσμο ούλλον.

Εν η φίλη μου που πέθανε. Λείπει μου. Κάποτε ρωτώ την γιατί εμπήκε σε τζιείνο το αυτοκίνητο τζιαι λαλώ της πως ένιωθέν το αν θυμάται που την προηγούμενη μέρα. Πάντα λαλώ της πως εν νιώθω μίσος για τον ππεζεβέγκη που οδήγαν τζιαι γελά, τζιαι λαλεί μου "Τούντο στόμα σου...." Λαλεί μου για τα γενέθλιά μου που ήταν για 3 ημέρες πίντα τζιαι που εντύθηκα ψυχοπαθής ψυχίατρος τζιαι ήταν ούλλοι χαμέ συνέχεια που τα γέλια, μόνο τζιαι μόνο που με εβλέπαν. Τζιαι επήαινεν για ώρα, ώσπου με εθκιώξαν για να σταματήσουν να τζυλιούνται χαμέ. Κάποιος εκατούρησεν τζιαι πάνω του. Λαλεί μου πως ησύχασεν αλλά εν έθελεν να φύει, αλλά εν καλλύττερα έτσι, γιατί μετά θα ήταν σκατά η ζωή της. Κάθε φορά εξεπέρασά το λαλώ της τζιαι κάποτε νιώθω τύψεις τζιαι μιτσοκαμμά μου τζιαι γελά. Τζιαι ευχαριστώ την που την εγνώρισα τζιαι για τούτο που είμαι τωρά εξαιτίας του θανάτου της.

Τζιαι μετά... αννοίω τα μμάθκια μου τζιαι νιώθω τόσο τυχερή!
Νιώθω ζωντανή, δυνατή, γεμάτη αυτοπεποίθηση.
Τζιαι είμαι σίουρη πως τούτο το "safe place" μπορεί να αλλάξει, μπορεί τζιαι να μείνει πάντα το ίδιο, αλλά τα πρόσωπα που εν μέσα κάθε φορά, εν σημαντικά για την κάθε φάση της ζωής μου. Όπως τζιαι να έshιει, είμαι τυχερή τζιαι εύχομαι να έshιετε τζιαι 'σεις το δικό σας ασφαλές μέρος με τα δικά σας άτομα κάθε φορά, που απλά σας ηρεμούν!




Tuesday, 25 April 2017

Η πόρτα



Περπατώ σε ένα διάδρομο μισο-σκότεινο ή μισο-φώτεινο αν θέλεις.
Πλησιάζω την πόρτα. Την αγγίζω δειλά, αλλά δεν μπορώ να την ανοίξω ακόμη.
Κάνω ένα βήμα πίσω και απλά την κοιτάζω, χωρίς να αγγίζω πιά.
Η διαδρομή που έκανα για να φτάσω στην πόρτα φαντάζει μακρινή, δεν γυρνάω πίσω, όχι τόσο εύκολα.
Για να γυρίσω πίσω πρέπουν καινούρια πράγματα.
Πρέπουν διορθώσεις και αλλαγές.
Ανανεώνεται το παλιό;
Διορθώνονται όλα τα λάθη;
Αλλάζουν οι άνθρωποι;
Και μένω εκεί κοντά στο τέλος, χωρίς τέλος.
Δεν νιώθω πόνο, ούτε οργή.
Λίγο φόβο για το μετά, που γίνεται τρόμος και με πνίγει.
Τί υπάρχει έξω, πίσω από την πόρτα;
Υπάρχει κάτι όντως;
Παίρνω μια βαθιά ανάσα: Εισπνοή - εκπνοή. Είναι καλά να έχεις χρόνο να αναπνέεις.
Μοιάζω με υπερβολή θεατρικού μονολόγου.
Θέλω να γελάσω άγρια. Δεν αρμόζει, γι'αυτό και ξεσπάω σε γέλιο. Μόνη μου.
Μπορεί να είμαι και τρελή. Ναί, αυτό είμαι. Και γούσταρες!
Ο φόβος κατευνάζει. Τί εγωιστικό να σκέφτεσαι το μετά, για σένα μόνο...
Δεν με νοιάζει το τί θα αφήσω πίσω, έτσι κι αλλιώς πάντα τα κουβαλάω - αυτά που μένουν τουλάχιστον - κάπου κρυμμένα, σε στιγμές μοναξιάς, σύγκρισης, χαράς, που θα έρθουν σαν θύμησες.
Ό,τι αφήνεις σε αφήνει στο τέλος, έτσι δεν παραπονιέμαι.
Γεμίζω το φασκί με αναμνήσεις και μαθήματα. Δεν με νοιάζει τί θα αφήσω πίσω αποφάσισα!
Ώρες-ώρες, δεν με νοιάζει ούτε το μετά. Και γούσταρες! Γενναίο, τολμηρό, ανέμελο πνεύμα.
Με νοιάζει περισσότερο αυτό το τίποτα!
Είναι αυτό που λέμε: "Ένα τίποτα με μπόλικο καθόλου"..... σημαντική στιγμή!
Και θέλω να το ζήσω, μέσα σε αυτή την απόλυτη ηρεμία.
Πριν ξεκαθαρίσουν τα πράγματα.
Είναι αυτό που λέμε: "Η σιωπή κάνει θόρυβο", που δεν με ενοχλεί.
Τουλάχιστον δεν νιώθω το κενό. Αυτό φτιάχνεται με το τίποτα, το καθόλου και το πουθενά.
Στην εξίσωση λείπει το πουθενά.
Είμαι σε ένα διάδρομο, μισο-φώτεινο ή μισο-σκότεινο αν θέλεις.
Είμαι κοντά στην πόρτα.
Αν αφήσω τα μαθηματικά και πιάσω τη χημεία, η ένωση του τίποτα με το οξυγόνο που ακόμα αναπνέω με τις ασκήσεις εισπνοής και εκπνοής, θα μου δώσει....αέρα κουπανιστό!
Να φύγω από το τίποτα ΤΩΡΑ!

Ξυπνώ ξαφνικά και γελάω άγρια! Και γουστάρεις!





Wednesday, 15 March 2017

Κατοικίδια

Τί εννοείς γιατρέ μου, δεν ήμουν φυσιολογικό παιδάκι όταν ήμουν μικρή λόγω της επιλογής των κατοικιδίων μου; Ή μάλλον μήπως θέλεις να πεις, πως ήμουν πιο έξυπνο παιδάκι από τα άλλα; Εντάξει, εναλλακτικό, ιδιόρυθμο, αλλά όι τζιαι μη φυσιολογικό.......

Το πρώτο μου κατοικίδιο ήταν ένας κόκορας. Ναί, κόκορας, με λειρί! Αγαπούσα τα ζωάκια που μωρό, έτσι σε κάθε επίσκεψή μου κάπου, σε μια φάρμα, σε ένα κοτέτσι, κατέληγα πάντα με κάτι στο χέρι. Συνήθως, όπως και όλα τα ζώα μέχρι σήμερα, αυτά με διαλέγουν και 'γω ή υποκύπτω και τα κάνω δικά μου - αναλαμβάνοντας τις ευθύνες μου, ή απλά παρακάμπτω..... 
-Υπονοείς κάτι Τριολούιν; 
-Ναί!
Που λαλείς, τούντον κόκορα είχα τον που κοτοπουλάκι, εβούραν με που πίσω που την πρώτη φορά που ειδωθήκαμε στη φάρμα του κύριου Πάμπου. Ήμασταν πολύ καλοί φίλοι, ένα σκατό εγώ να βουρώ με τα φουστανούθκια μου 'πόξω στην αυλή τζιαι να με τρέshιει που τα πισώ, εκάμνα χάζια, όι να παίζουμε χωστό - αλλά πάντα έβρισκά τον..... τέλος πάντων, αγαπούσα τον πολλά. Ώσπου άρκεψεν να μεγαλώνει τζιαι έπριζεν τη γειτονιά. Εγώ ένα πράμα να μεν τον άκουα..... Είχα το που τότες να λιποθυμώ στον ύπνο! Επίσης, άρκεψε να τσιμπά και να επιτίθεται ανελέητα σε όλα τα παιδάκια που έρχονταν σπίτι μας, ακόμα και τον μικρό μου αδερφό και κυρίως τον κύρη του σπιτιού. Εν τον επήαινε τίποτε! Μια μέρα που ήρτα που το σχολείο, έσυρεν με τζιαι χαμέ ο Νικόλας τζιαι επιτολοόυσαν τα γαίματα τζιαι έκλαια πολλά, εκάτσαμεν να φάμε. Εν μου εμύριζεν καλά το φαί..... Λαλεί μου ο παπάς μου: "Εν κοτόπουλο, γιατί εν τρώεις;"....... τζιαι απαντώ του εγώ: "Αφού εν κοτόπουλο, γιατί εν κρασάτο;" Εκούντησα το πιάτο πάνω του, εφκύκα στην αυλή τζιαι εγύρεψά τον. Έμπηξα ένα κλάμα με παουρκές...... που εν έτζισεν κανένας στο φαί! Επήεν ζάφτιν ο πετεινός! Έκαμα μιαν εφτομάν να φάω φαί μαϊρευτόν τζιαι να ξαναμιλήσω του παπά μου!

Το επόμενο μου πετ ήταν ο Βρασίδας, έννα μαννόψαρο που μου εκάμαν δώρο. Εν μ'αρέσκουν τα ψάρκα, ανακαtchιώ τα, εννοώ η υφή τους τζιαι που σπαρταρούν.... πλας εν εμπορούσαν να παίξουν μαζί μου! Απλα εκοίταζά τα μες το νερό, ονειροπολούσα τζιαι εδιερωτούμουν αν σκέφτουνται τζιαι εντα ωραία η αίσθηση να κολυμπάς τζιαι να 'σαι στο νερό..... Ήταν ένα χρυσόψαρο, που ενόμιζε ήταν καρχαρίας! Πιο μιτσί που τα δάκτυλά μου τζιαι η γυάλα του καλή τζιαι μέτρια σε μέγεθος. Αλλάξαμεν του εκατόν γυάλες, πάντα έπαιρνεν φόρα τζιαι εκουτούλλαν. Μια φορά επήρεν φόρα τζιαι έπαθεν διάσειση τζιαι ετίναξέν τα! Ίσως αυτοκτόνησε που το όνομα, αλλά έμοιαζε με Βρασίδα αφού!Ελυπήθηκα, αλλά όι πολλά. Το επόμενο ψάρι δώρο που επήρα που τες αμπάλατες τες θείες μου, εκανόνισά το με τον αρφό μου! Επροσέξαμεν ότι ό,τι του έβαλλες έτρωεν τζιαι εφούσκωνεν. Έτσι, ώντας μικροί πειραματιστές, με leader τον αρφό μου, εβάλαμέν του ούλλην του την τροφή μέσα στο νερό, εκόψαμεν τζιαι σαλάτα τζιαι εσύραμέν τα ούλλα μέσα. Το κοιλιόδουλο αυτό ψάρι, έφαεν ώσπου τζιαι έσπασεν το στομάshι του τζιαι άνοιξεν που κάτω....τζιαι εμείς εκάτσαμεν τζιαι επαρακολουθούσαμεν όλη την διαδικασία με τρόμο και αγωνία, ίσως και με μια ασυνείδητη χαρά. Μετά εκλαίαμεν τζιαι οι θκυό που τύψεις!

Επιάνετε τζιαι 'σεις λιμπούρους που τες φωλιές τους τζιαι εβάλλετέ τους να μαλλώνουν τζιαι να βάλλετε στοιshήματα ππιριλιά, κάρτες ή αυτοκόλλητα; Εν ηξέρω γιατί ήμουν σαδίστρια τότε - εγώ και άλλα παιδάκια - ίσως φταίει το πρώτο τραύμα κατοικιδίου, ίσως ότι ήμασταν περίεργοι τζιαι έτσι εμαθαίναμεν θέμας πράματα, αλλά έτσι σίουρα εκτίμησα τη φύση, τη ζωή, ούλλα τα πλάσματα στον κόσμο, τζιαι εν εξαναεπείραξα ποττέ τίποτε τζιαι κανέναν που τότες! Κάθε άλλο, αγάπησα τζι'άλλο τα ζώα τζιαι τζιείνα αγαπούν με πολλά, τόσο που εν εξανάβαλα στο στόμα μου ζώο!

Τζιαι τα υπόλοιπα μου ζώα ήταν: κάττος (ένας τζιαι μοναδικός), σκύλοι (German Shepherd, 2 πατσαβουρέξ αδέσποτα, Boxer, Akita), λιμπούροι, μεταξοσκώληκες, μαρτούθκια, αδέσποτος παπαγάλος ..... Εμεγάλωσα με ζώα και με όλα τα συναισθηματικά, ψυχολογικά, αναπτυξιακά, κοινωνικά και εκπαιδευτικά benefits που προσφέρουν τα κατοικίδια σε ένα παιδί. Μετά: χελώνα, αράχνη, σκύλος, άλογα, άντρες..... μια χαρά φυσιολογικό παιδί! 

Άρα δεν έχει να κάνει γιατρέ μου με την επιλογή των κατοικιδίων.  Γιατί αν δεν σου κάνει ένα κατοικίδιο, το πας πίσω, το πουλάς, το χαρίζεις .... το σκοτώνεις. Έχει να κάνει με τις συνδέσεις που κάνεις με αρνητικά γεγονότα και κολλάς, για διάφορους λόγους! Οπόταν, όταν τα λύσεις όλα μέσα σου, μια χαρά είσαι και προχωράς!





Thursday, 29 December 2016

Ό,τι γεννιέται θα χαθεί, ό,τι ήναψε θα σβήσει ......

Τούντη σκατοχρονιάν, εφύαν πολλοί Έλληνες τζιαι ξένοι διάσημοι σάνναμου.
Ας κάνουμε μια σύντομη αναφορά:
1. David Bowie: Εν τον άκουα, αλλά άρεσκεν μου πολλά τούτο!
2. Prince: επίσης εν άκουα.
3. Alan Rickman: αγαπημένος μου ηθοποιός, που τον έμαθα και αγάπησα από τις ταινίες του Harry Potter - έπαιζεν τον αγαπημένο μου χαρακτήρα: τον Snape. Έκλαψά τον!
4. Pantelis Pantelides: διάσημος τραγουδοποιός σε Έλληνες μόνο, αλλά εγώ που εν ακούω τιριτάκτα, τούτον εχόρευκά τον στους γάμους τζιαι στα πάρκια! Επίσης έκλαψά τον!
5. George Michael - aka Γιώργος Κυριάκος Παναγιώτου Πανίκκος  Μιχαήλ whateva, που εκαρτερούσαν να πεθάνει για να θυμηθούν οι Κυπραίοι ότι ήταν δικός μας! Ένα που τα τραγούθκια του ήταν το πρώτο που έμαθα στο μουσικό μου όργανο τζιαι επ'ευκαιρίας έφκαλά το που την κάshια, εστρίνιασα τζιαι εβίασά το να παίξει ..... Έπαιζα το ούλλη μέρα ώσπου να πονήσω τους οχειλούς! Εθυμήθηκα τα εφηβικά μου χρόνια, τες μουσικές μου ...... εθυμήθηκά τα ούλλα τζιαι επαρασύρτηκα μόνη μου να παίζω ώρες ασταμάτητα. Καημένοι γείτονες ...... Έκλαψά τον μουσικά με ειδικό αφιέρωμα! Επίσης κανένας εν θα ξεχάσει το γαμημένο "Last Christmas" που κάθε γιορτές των Χριστουγέννων πρήζει μας τ'αρχίδια που τα 12 μας!
6. John Vogles: Μεγάλος Έλληνας ηθοποιός, δεν θα τον ξεχάσω στον "Καπετάν Μιχάλη", που επήα να δω την παράσταση, γιατί εβαρκούμουν να θκιαβάσω το λογοτεχνικό στο σχολείο! Μετά ακολούθησα την τακτική τζιαι με άλλα λογοτεχνικά ττοππάκια τότες. It worked!
7. Glenn Frey: Έξερέν τον κανένας; Ήταν τζιείνος που έκαμεν τους Eagles τζιαι εβοήθησεν να γραφτεί το "σατανιστικό"  Hotel California!
8. Uberto Eco: Τζιείνος που έγραψε το "The Name of the Rose", εγυρίστηκε τζιαι σε ταινία, μια πολλά δυνατή, που τες καλλύττερες που είδα.
9. Carrie Fisher: H princess Leia του Star Wars, η τύπισσα που ετύλιεν τα κουλλούρκα στα μαλλιά της, χάριν της θρυλικής ταινίας.
10. George Martin: μουσικός παραγωγός τζιαι τζιείνος που έκαμεν τους Beatles. Έκλαψά τον επίσης.

Τζιαι η λίστα πάει, εν μεγάλη, τραγουδιστές, ηθοποιοί, αθλητές, επιστήμονες ......

Τούντην χρονιά είχα τζιαι 'γω όπως τζιαι πολλοί άλλοι στον κόσμο πολλές απώλειες, ανθρώπους που εφύαν ούλλοι την ίδια χρονιά, που εν ήταν διάσημοι, αλλά ήταν δικοί μου ανθρώποι τζιαι εφύαν. Σύν οι διάσημοι: τραγικό! Τζιαι εν τζιαμέ που έρκεσαι πάλε τζιαι θυμάσαι "τί εν η ζωή", πόσο μιtchιά ένει, αν έκαμες τζιείνα που θέλεις, πως εν θα ζιείς με τα βουνά, "ζήσε μαλάκα, γιατί εν πολλά μιtchιά η ζωή που σου εδανείσαν"  ..... ξέρεις, πράματα που τα σκέφτεσαι μόνο άμα χάσεις κάποιον πολλά δικό σου τζιαι μετά ξιάννεις τα!

Αλλά μεν ανυσηχείς τούτοι ζιούν ακόμα - αν τζιαι περνά που τον νού μου ότι εν με το ένα πόι στον τάφο τζιαι φλερτάρει τους ο Χάρος απέναντι:


  • Η Cher! Αλλα εν τζιαι σώζουν την οι πλαστικές .........
  • Ο Βουτσάς! Θα κάμει εγγόνια τζιαι μετά!
  • Η Tina Turner, που εν πιο μεγάλη που τη στετέ μου, αλλά εν τα πόιν η καρτάνα α;
  • O Kissinger;
  • Η βασίλισσα Ελισάβετ που έφαεν την καημένη την Πριγκίπισσα Νταϊάνα, επειδή έκαμεν δεσμό με έναν ζάμπλουτο και όχι τυχαίον "Αράπη"! Τούτη πρέπει να ήβρεν ελιξήριο αθανασίας που γαίμαν που όσους έφαεν τζιαι κυπριακούς καραόλους που τες βάσεις!
  • Ο David Rockefeller που πάει 100 -  mashalla - ένας ζάμπλουτος banker μεγάλης δυναστείας: Τα ρυάλια τζιαι η καλοπέραση μάνα μου........
  • Ο Charlie Sheen, ακόμα τζιαι με τες τόσες αρρώστιες, καταχρήσεις, γεναίτζιες  ..... εν είμαι σίουρη για πόσον όμως. 
Αν έβαλλα στοίshημα ήταν να ακουστεί πολλά άshημο τζιαι μεγάλη κάφριλλα εκ μέρους μου;
Τουίν μπαρολίν στην ππουshτοβασίλισσα γαμώ την μου τζιαι ας με κρεμμάσει σαν Τριολούιν Παλλικαρίδιον!


Πάει - ξιπάει μετά που έτσι θεματάκι, εγώ εννα σας ευχηθώ χρόνια πολλά τζιαι καλά, τζιαι χαράς τον που χρωστεί τζιαι που'shιει να πιερώσει!

Τραουδούιν που εξέθαψα;


Wednesday, 16 November 2016

Άλλα λόγια ν'αγαπιόμαστε!

1. Για την καινούρια μέθοδο που εσηκώσαν οι καινούριοι Κύπριοι γονείς: "Αφήστε τα παιδιά σας παντελώς ελεύθερα να κάνουν ό,τι θέλουν, μην τα καθοδηγάτε, θα μάθουν από μόνα τους" - ένα έχω να πώ: Ναί, αφήστε τα να κάμνουν ό,τι θέλουν τζιαι που να αποφασίσουν ότι εν καλή ιδέα να shιέσουν πάνω στο μαξιλάρι σας: ΦΑΤΕ ΤΑ!



2. Οι άντρες γεννιούνται έτσι όπως ένει!
Λαλεί μου έναν 6χρονο που πάει 1ην τάξη του δημοτικού:
- Κυρία, να σου πω κάτι; Εν πολλά ωραία τα βυζιά σου! - τζιαι εν ήταν καν V η φανέλλα μου!
Γι'αυτό σας λέω: Born this way ........ τζιαι 'μεις που την άλλην!
Τζιαι τζιείντο "κυρία"; Υπενθύμιση της ηλικίας ή σεβασμός προς τους μεγαλύτερους; Άβυσσος η ψυχή των παιδιών σας!


3. Ανάλυση των ερωτικών σχέσεων!
Να ξεκινάς μια γνωριμία με κάποιον/αν που σε ενδιαφέρει ή άρεσέν σου
ρε κουμπάρε ................................
Ξέρεις πως πάντα θα περάσεις πρώτα που το "Sex Zone". Aν μπείς: Ή θα καταλήξει σε σχέση = θα μπείς στο "Relationship Zone" - που μετά θα διαβείς σε άλλα πολλά ζωνάρκα, ή σε κάτι που έγινε μια-θκυό φορές τζιαι πάππαλλα, ή σε φιλία ή φιλία με benefits = sex buddies. Εαν δεν μπείς σε αυτή τη ζώνη, για δικούς σου λόγους ή εν έκατσεν η φάση τέλος πάντων, αυτόματα περνάς στο "Friend Zone" που είτε θα κρατήσει, είτε όι, ή αυτομάτως στο "Τίποτε Zone". Τζιαι η μετάβαση στο τελευταίο, συνήθως γίνεται χωρίς προειδοποίηση, πιάνεις το μήνυμα (!) αφού ο άλλος/άλλη παρετά να ασχολείται μαζί σου τζιαι νιώθεις ότι ενοχλάς. Fuck ένναιν; Που την άλλην, εν τόσο απλά τα πράματα έτσι, αλλά εν το καταλάβουμε, έχουμε απαιτήσεις : "Γιατί εν μου εξήγησε;","Γιατί στην αρχή ήταν έτσι τζιαι μετά γιουβέτσι;", "Εν εσήμαινα τίποτε για τούντον άνθρωπο τζιαι εξαφανίστηκεν που τη ζωή μου;", "Εν αξίζω τίποτε, ούτε μιαν εξήγηση;" "Εγω έκαμα space τζιαι αφιέρωσα ώρα που τη ζωή μου, μια φιλία τουλάχιστον ας εμείνισκεν!". Εν όπως αμα χωρίσει ένα ζευκάρι: οι παραπάνω - όι ούλλοι- καταλήγουν στο "Τίποτε Zone", για δικούς τους λόγους τζιαι χωρίς εξήγηση ή τζιαι με επεξήγηση! Το ηθικό δίδαγμα: Οι ανθρώποι έτσι ένει, μπορεί να εν πολλά πράματα, άφηστα πράματα όπως έρτουν. Τες παραπάνω φορές: Whatever works!




4. Είδα τρείς ταινίες τζιαι αρέσαν μου πολλά, τζιαι εν ηξέρω αν είμαι παράλογη, εν αρέσαν σε πολλούς - που ξέρω ...........
1. Το Sausage Party, που μεν γελαστείτε να το δείτε με τα κοπελλούθκια σας - γιατί νομίζετε πως παραπέμπει λλίον στην τότε καλού τζιαιρού Φρουτοπία - νομίζω έshιει προειδοποίηση +18. Εγέλασα με τη ψυshιή μου - έκλαια που το γέλιο! Ήβρα το διασκεδαστικά πρωτότυπο ή εν σαχλό το χιούμορ μου .... μέσα-μέσα. Τζιαι εν ήμουν καν πίττα. Εμετάνιωσα που εν ήμουν. Πρέπει να το δείς τζιαι να 'σαι πίττα! Ή θα παρανοήσεις ή θα shιεστείς του γέλιου! Εν ταινία που τη θωρείς μια φορά τζιαι κανεί όμως.
2. Το Deadpool. Απλά άρεσέν μου τζιαι θυμούμαι να γελώ δυνατά σε πολλές σκηνές. Πολλά δυνατά!
3. Το Saucide Squad: Αρέσαν μου πολλά οι ερμηνείες των ηθοποιών τζιαι επίσης εγέλασα αρκετά. Ελάτρεψα για ακόμα μια φορά τον μελλοντικό μου σύζυγο  Jared Leto τζιαι τους κακούς χαρακτήρες των κόμικς, ιδίως τζιείνους που εν ηφταίν ή έshιει λόγο που εγίναν "κακοί" ή επειδή έτσι ένει, ψυχοπαθείς (!) .... επειδή: "We're bad guys! It's what we do". Στο μέλλον, θα παίξω σε ταινία, ρόλο παρόμοιο με της Harley Quinn: ραμμένη και φτιαγμένη στα μέτρα μου!



Ως που να ξεσαχλέψω τζιαι να λυθεί το Κυπριακό,
Stay cool and remember: YOLO!

Υστερόγραφο: Εν είμαι πίττα, εν το φεγγάρι που ήταν super ιμίsh.  Τζιαι έκαμα τζιαι χαρές ότι έβλεπά το μες την ομίχλη..... Τελικά ήταν λάμπα της ηλεκτρικής! Πληζ πέτε μου ότι επάθετέ το τζι άλλοι!

Τραουδούιν;







Friday, 28 October 2016

Κουλά

- Είμαι πριγκίπισσα εγώ - Disney Rules!  λαλεί μου η άλλη  (Μετά τα Hello Kitty rules που σας έλεγα τες προάλλες, ναί υπάρχει και αυτό!). Η αγάπη θα έρθει να με βρεί όπου κι αν είμαι ............
- Γαμώ τες κρυψώνες δηλαδή ρε Αυξεντίου! Έτσι σου πεν ο παπάκης; Κάτσε! Disney είπες; Χμ .... Δηλαδή:
  • Τη Χιονάτη σε freak show, να μένει με 7 άντρες.
  • Την άλλην την τζοιμισμένη την αμπάλατη που ετρυπήθηκεν μόνη της με το αδράκτι τζιαι ελιποθύμησεν για χρόνια.
  • Τη Σταχτοπούττα (έλα, πες το δυνατά χρυσό μου, μην ντρέπεσαι, όλοι μας το λέγαμε από την κούνια) να χάννει παπούtchια όντας στρακόττον που την έξοδο.
  • Την Κοκκινομουννίτσα που εξεπόρτιζεν μόνη της μέσα στα δάση και φλέρταρε ασύστολα με αγνώστους.
  • Τη μικρή γοργόνα: Βυζάκια έξω λοιπόν και μάλλαν μακράν για να τα κρύφκει. Σκέφτου να θέλεις να ανοίξεις τα πόθκια σου δηλαδή τζιαι να 'σαι γοργόνα ........
  • Την Αλίκη στη Χώρα των Τεράτων: Magic mushrooms λαλώ σου, τζιαι θωρείς τα ούλλα πιο μεγάλα!
  • Τον κλέφτη τον Αλαντίν με τη Γιασεμίνα να βολτάρουν επάνω σε χαλιά, σε μαγικά χαλιά και σύντομα να γίνονται έμπνευση του ΛΕΠΑ.
  • Την Πριγκίπισσα που είχε βίτσια με αμφίβια.......... Γλωσσόφιλο ρε φίλε σε βάτραχο;;;
  • Τον Πινόκιο να λέει ψέματα.
  • Τον Mickey Mouse σε περιπέτειες, με μια Minnie με μίνι, να μιλά πιο καυλέ και απ'την Πετρούλα.
Βέβαια, είχαν όλα αίσιο τέλος ... Eν καλά να πιστεύκεις σε κάτι, ας εν τζιαι σε παραμύθκια, αλλά λείπει σου το manual! Ένναιν εσύ που φταίεις όμως, εν ο Disney τζιαι οι μαλακίες του πριγκίπισσά μου!

Λαλεί μου ο άλλος: - Θα πρέπει να σταματήσω τη φιλία μας, γιατί είσαι εμπόδιο στη σχέση μου.
- Γιατί, θες να με πηδήξεις; 

Γράφει η άλλη στο φατσοβιβλίο στα πολλά άλλα που γράφει: "Ποιος ο λόγος να έχεις χέρια, αν δεν είναι για αγκαλιές;"
- Για να κάμω εμετό που τούτα που γράφεις! Θέλεις τζ'άλλα; Για να τρώεις ας πούμεν; Τζιαι μεν μου πείς εν έχω συναισθήματα! Που τον τζιαιρόν που άλλαξεν ο τζιαιρός τζιαι πιάνω την αίσθηση πως δεν θα έχουμε Χριστούγεννα α λα Αστράλια, πεινώ συνέχεια!


Λαλεί της κορούς ο άλλος: - Αρέσκεις μου τόσο πολλά, που εν ηξέρω αν πρέπει να έρτουμε πιο κοντά.
- Γιατί, φοάσαι μεν δεις καμιάν ατέλεια τζιαι ξι-αρέσει σου; Σκέφτου να μεν σ'άρεσκε δηλαδή..... Ή μήπως είσαι μαλάκας, γιατί τον κάμνεις ολοίδιον; Μας τα παν κι άλλοι αυτά!


- Κάνω performance art εγώ, επι πληρωμής, ακόμα και σε κηδείες!
- Γοτ-δα-φακ; Τί ακριβώς κάνεις ρα Marina Abramovich Ttakkourimeni; Κτυπίεσαι στα φέρετρα τζιαι παουρίζεις σαν άλλη Λιού ( Liu-Jun-Lin) οξά κάμνεις την πεθαμένη, για να νιώσεις και αυτήν την εμπειρία; Κοίτα, για επάγγελμα μοιρολογίστρας, δεν κακό, η ταρίφα ανέβηκε 600ευρωπουλλάκια. Για τέχνην όμως, εν το λαλείς ....... Εν κοντά η Αθαλάσσα, μεν φοάσαι!

Με μουσική υπόκρουση, για ένα ολοκληρωμένο πακκέττο εικαστικής παρέμβασης στην κηδεία σας!

Λαλεί η διευθύντρια στην τηλεόραση για την υπόθεση ειδικού σχολείου που εξηάσασιν για ώρες μωρό με ειδικές ανάγκες στες τουαλέττες τζιαι επήαν για εκδρομή: - Η υπόθεση διερευνάται, σας διαβεβαιώ ότι θα εξεταστεί και πως το σχολείο μας είναι ένα από τα καλύτερα!
- Μόνο αυτό έχεις να πείς μωρή μην το συνεχίσω; Έπρεπε να απολογηθείς δημοσίως! Τί να διερευνήσεις; Ξεκίνα απέλυε κόσμο ή κλείσε το σχολείο, γιατί τούτο που έγινε ήταν πολλά σοβαρό. Αν εγίνετουν τούτο το πράμα στο εξωτερικά, θα εκλείαν το σχολείο που την ίδιαν ώρα, ούτε διερεύνηση ούτε τίποτε. Να αναφέρουμε ότι το σχολείο είχε και προηγούμενα περιστατικά και ακόμα λειτουργεί! Αν σου εδώκαν ένα χάος κούκλα μου τζιαι εν ευθύνεσαι εσύ άμεσα, ή σάστο ή παρέτα! Δεν μετράτε τα κοπελλούθκια πριν πάτε εκδρομή; Δαμέ ακόμα τζιαι στο Λύκειο με "κανονικά" κοπελλούθκια τζιαι επαίρναν παρουσίες τζιαι εμετρούσαν μας πριν μπούμε στο λεοφωρείο. Σκάσε, μεν μιλάς!

Είμαι στο Jumbo Λευκωσίας. Γυρεύκω τζιέρρατα για το Halloween. Γυρεύκει αλλο μιά δίπλα μου. Τα τζιέρρατα μπροστά μας. Θωρεί με που πάνω ως κάτω τζιαι σηκώνει το φρύδι της. Παίζει το όμορφη τζιαι μοιραία, τινάσσει τζιαι το μαλλίν: - Δουλεύκεις δαμέ; Πε μου, πού είναι τα τζιερρατούθκια; (Προσπαθεί να καλαμαρίσει αλλά εν της περνά, antagonistic bi-a-tch που νόμιζε το σχόλιό της ήταν υποτιμητικό!)
- Πόθθεν το κατάλαβες; Που το κουστούμι της δουλειάς τζιαι τα τακκούνια γιατί μου αρέσκει να κάμνω πασαρέλλα στους διαδρόμους του Jumbo, ενώ σκύβω σέξυ να τακτοποιώ πράματα στα ράφκια; Δαμέ μπροστά σου τα τζιέρρατα. Τα τζιέρρατα τα κλωστρά εν που την άλλην πάντα!
Μισώ το Jumbo! (Τούτο εν ποστ που μόνο του, next time). Είδα τζιαι τη διαφήμισην  την καινούρια ..... Άμα σας λαλώ ζωή σαν τσόντα ....... τζιαι με μαύρον μέσα!

-Βρήκα το κλειδί της καρδιάς σου! Εννα σε ξεκλειδώσω, που εννα μου πάεις .....
- Της πόρτας ήβρες το; Γιατί εκατουρήθηκα τζιαι εννα σπάσει η φούσκα μου ......

- Μου χαρίζεις το ονοματάκι σου;
- Αν σου το χαρίσω, εγώ τί εννα 'χω μετά, μόνο επίθετο;



- Κύπρια;
- Άτε ρε, πού το ήβρες; Παίζει τζιαι Τουρκάλλα, Εγγλέζα, Ρωσσίδα ..... τόσες ράτσες επεράσαν που δαμέ. Ξέρω 'γω τί εκάμναν οι προγόνοι μου τζιαι πώς εξελίχτηκεν το DNA μου;

- Η σιωπή μου προς απάντησή σου!
- Ώπα ρε Σωκράτη, ευτυχώς γιατί εσκέφτουμουν πότε εννα φκάλεις φάουσαν να πνάσει η κκελλέ μου!



Εν ηξέρω αν ακούομαι ρηχή γυνή ή πελλαμένη ή τζιαι τα θκυό, αλλά: JESUS! 
(Οξύμωρο να το ακούεις που έναν θκιάολον, αλλά άτε!)







Sunday, 9 October 2016

Ζωή σαν Τσόντα

Τελικά η ζωή εν ωραία ..... γεμάτη περιπέτειες τζιαι εμπειρίες! Ένναιν;
Κάθομαι με τον καφέ μου έξω στη βεράντα με το πρώτο πρωινό τσιγάρο. Ένναιν τόσο χάλια οι Κυριακές τελικά! Απόλυτη σιωπή, ούλλοι τζιοιμούνται ακόμα ή λείπουν που την πόλη. Ακούω μόνο τα πουλλούθκια πάνω στα δέντρα τζιαι μυρίζω τον βασιλικό στη βεράντα. Εν ωραία τούτη η στιγμή .......... Σκέφτουμαι τις εμπειρίες του μήνα. Ένιωθα down town τούντον τζιαιρό .....  Τζιαι όποτε ππέφτω σε έτσι φάσεις, πάντα γίνεται κάτι να με συνεφέρει! Γι'αυτό εν ωραία η ζωή ........ τζιαι εν τζιαμέ που ξυπνάς με όρεξη να συνεχίσεις!

1. Εκαύλιασα έναν τύπο στο αυτοκίνητο τες προάλλες, γιατί έπαιζεν πουρού νον στοπ τζιαι ήταν μες τον κώλο μου επίτηδες, γιατί έθελε να κλώσει όπως τζιαι 'γω, όπως τζιαι τα  άλλα θκυό αυτοκίνητα μπροστά μου, αλλά είshιεν κίνησην. Βλέπεις, ήταν ο μόνος που εβιάζετουν τζιαι 'γω εν είχα φτερά να πετάσω να προσπεράσω τους άλλους ή εν του έκαμα τον τροχονόμο να φκώ που το αυτοκίνητο να σταματήσω τα ανερχόμενα  για να κλώσει, γιατί ανήκει του ο δρόμος! Είπεν μου να το μπήξω στον κώλο μου. Απάντησά του πως μπορεί να μ'αρέσει γιαυτό να το μπήξει τζιείνος στον δικό του, πέρκει αποκτήσει φτερά. Εχασκιάστηκεν τζιαι ανέπτυξε να φύει. Αν εκατέβαινεν ήταν να παίξουμε ξύλο τζιαι εν έκαμα ποττέ μου έτσι πράμα! Πάντα αδιαφορώ ή χασκογελώ. Εγώ έφκαλά τα πάνω του τζιαι εκτονώθηκα, τζιείνος έφκαλέν τα πάνω μου τζιαι εκτονώθηκεν. Μετά που λλία μέτρα, ο μπροστινός μου καρφώνεται στο πεζοδρόμιο! Μετά που λλία μέτρα, άλλος έρκεται κατά πάνω μου, γιατί έγραφεν μύνημα στο κινητό! Ούτε συγνώμη εν είπεν, συνεχίζει να γράφει στο κινητό τζιαι ξετιμάζει τον ο δίπλα του! Εν ήταν καλή οδική μέρα!

2. Εμάλλωσα για πρώτη φορά για τα πολιτικά σε συζήτηση! Πιο je m'en fous άνθρωπο για τα πολιτικά εν έshιει κακώς ή καλώς, αλλά εφκύκα που τα ρούχα μου. Εν μπορώ να με κατηγορούν, να μεν με αφήνουν να μιλήσω επειδή διαφωνούν με τες απόψεις μου, ενώ ρωτούν τες τζιαι να με ξετιμάζουν! Στην ουσία ο καυκάς εν ήταν για τα πολιτικά αλλά για τη συμπεριφορά! Έμπηξα παουρκές στα πολλά επίθετα που έφαα στα μούτρα μου αλλά στην ουσία, τί εκατάλαβα; Απλά έφκαλά τα πάνω τους! Πήρα μια ελληνική σημαία για δώρο, γιατί πάνω απ'όλα είμαστε Έλληνες! Ήθελα να τους την μπήξω στα μμάθκια με την ευχή να αρκέψουν να θωρούν μπροστά τους τζιαι να σέβονται τις απόψεις των άλλων, έστω αν διαφωνούν ή αν δεν τες ασπάζονται. Εγώ αφήνω τους ανθρώπους να εκφράζονται ελεύθερα, να δηλώνουν ό,τι θέλουν τζιαι όπως νιώθουν, θαυμάζω το θέμας τούτο που νιώθουν ότι ανήκουν κάπου τζιαι υποστηρίζουν τα πιστεύκω τους. Αλλά πρέπει να συμφωνώ με τα πιστεύκω τους τζιαι να ανέχομαι προσβολές επειδή απλά τόλμησα να διαφωνήσω; Πρέπει να ντρέπομαι γι'αυτό!

3. Άλλη μέρα κολλά μου κάποιος στο περίπτερο, μέρα μεσημέρι. Χαμογελώ ευγενικά τζιαι δεν απαντώ τζιαι φεύκω. Παίζει το τηλέφωνο τζιαι μιλώ. Νιώθω κάποιον να με ακολουθεί. Μπαίνω στο αυτοκίνητο να τελειώσω το τηλέφωνο τζιαι να ξεκινήσω τη μεγάλη μου διαδρομή. Τακτοποιώ ταυτόχρονα τα πράματα του περιπτέρου - θέλει κατάστα η διαδρομή! Κτυπά μου το παράθυρο τζιαι μιλά μου, όι ότι μιλώ στο τηλέφωνο. Γεναίτζιες τζιαι multitasking τζιαι μαλακίες σκέφτουμαι! Πρήζει με χυδαία, άρκεψα να φοούμαι. Λαλώ του μιλώ στο τηλέφωνο. Κάμνει να μου ανοίξει την πόρτα να μπεί μέσα. Κλειδώνω αυτόματα. Μπήω του την παουρκά : "ΜΙΛΩ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΓΙΕ ΜΟΥ!" τζιαι φεύκω πατημένη! Έφκαλά τα πάνω του! Που την άλλη η χυδαιότητα τζιαι η έλλειψη σεβασμού από έναν πιθανόν Δράκο της Ακρoπόλεως, ίσως τζιαι να άξιζαν να κατεβώ να τον σαπίσω στο ξύλο!

4. Άλλη μέρα, φίλος μου διερωτάται γιατί δεν γυρίζω πορνό! Κάμνω εικόνα να τον κλωτσήσω στ'αρχίδια τζιαι να μείνει ανίκανος για χρόνια! Γιατί εν γυρίζεις εσύ τζιαι το στρέφεις πάνω μου λαλώ εγώ; Επειδή είσαι σέξυ λαλεί μου, εκπέμπεις καύλα τζιαι θα φκάλεις πολλά λεφτά! Ήταν ο λόγος που απέρριψα φωτογράφιση σε αντρικό περιοδικό - οκ, χωρίς το σεξ, τζιαι το ήξερε τζιαι ήταν μαζί μου - τάχα! Να τα χέσω τζιαι τα λεφτά τζιαι σένα, βλάκα των προαστίων! Εν θέλω να του ξαναμιλήσω. Έφκαλά τα πάνω του! Μα.... ήταν αστείο! Ήταν ο τρόπος του να μου δείξει θαυμασμό ..... τζιαι μένα ο τρόπος μου να κάμω εμετό ούλλα μου τα νεύρα. Σαν μου μιλά, φλερτάρει με ο απέναντι κανονικά! Φυσά μου καπνό, χαμογελά μου τζιαι μιτσοκαμμά μου! Ήταν να φκάλω λεφτά σίουρα!  Εσπάρκωσεν η Κύπρος μου φαίνεται .......................

Ανασηκώνομαι, τα αντιστρέφω σε θετικά, σαν μικρά ηλεκτροσόκ ντοπαρίσματος, ανήψωσης ηθικού και μαλακίες. Ναί, δουλεύκει! Τούτα ούλλα τάχα εγίναν για έναν λόγο, ένναιν; Να μάθω; Έμαθα (!): Η ζωή εν μια διαδρομή στο πάνω - κάτω, γεμάτη περιπέτειες, εμπειρίες, μαθήματα: Η ζωή εν μια τσόντα!


 .............................................................................................



Εμφανίζεται ένας 50ρης απέναντι. Παίζει με το τηλεκατευθυνόμενο αυτοκινητούιν του, προσπαθεί να το τζυλήσει μέσα στα χώματα τζιαι πουκουππά το συνέχεια. Δυσπιρκά αλλά επιμένει! Βρίσκω το αστείο. Που ήμουν μιtchιά έκαμνά το πολλά εύκολα με drifts, όι μόνο απλά να τζυλά σε ανώμαλα πεδία. Σκέφτομαι πόση ανωμαλία υπάρχει γυρόν μου! Μπορεί να επηρεάστηκε που το Ράλλι........ έshιει πλάκα, at least he has a hobby!